tag:blogger.com,1999:blog-26801044182400214542011-07-28T23:50:55.407+03:00Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-78072630541180353442009-12-20T09:26:00.000+02:002009-12-19T09:28:27.413+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_GyayN1_7hd8/SyyASrfrsvI/AAAAAAAACu4/jTPtPhQyr5A/s1600-h/lja19mqs.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 182px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_GyayN1_7hd8/SyyASrfrsvI/AAAAAAAACu4/jTPtPhQyr5A/s400/lja19mqs.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416845510221476594" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-7807263054118035344?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Mind Terroristnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-22054692474417579202009-12-16T15:07:00.001+02:002009-12-16T15:19:24.987+02:00<span style="font-size: small;"></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><a href="http://www.ruf.rice.edu/%7Eevolve/images/emailIcon.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://www.ruf.rice.edu/%7Eevolve/images/emailIcon.png" width="305" /></a></span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Ευχαριστούμε πολύ όλο τον κόσμο, που δείχνει ενδιαφέρον για την προσπάθειά μας και θέλει να συμμετέχει. Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από emails που λαμβάνουμε, (έχουμε κόψει επώνυμα κλπ, για να μην δημιουργείται το οποιοδήποτε θέμα):</span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">¨<i>Καταρχάς συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία σας και το έργο σας. Είμαστε δύο απόφοιτοι του τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Όπως καταλαβαίνεται το θέμα εμπίπτει και στο επιστημονικό αλλά και στο προσωπικό μας ενδιαφέρον. Θα θέλαμε να σας δηλώσουμε την στήριξη μας σε αυτό το αξιοθαύμαστο έργο που κάνετε και την πρόθεση μας, αν μπορούμε να βοηθήσουμε κι εμείς κάπου.</i>",&nbsp;</span><br /> </div><div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /> </div><div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">"</span><span style="color: black; font-size: small;">Ένα πολύ μεγάλο μπράβο και ένα ακόμη μεγαλύτερο ευχαριστώ που δείχνετε στους Έλληνες τι πραγματικά σημαίνει αντίσταση στην ισοπέδωση των πάντων.</span><br /> </div><div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Τι σημαίνει να προσφέρω σε μια κοινωνία όπου ο ωχαδερφισμός και η εγωπάθεια έχουν προαχθεί σε στόχους ζωής." ,</span><br /> </div><div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;"> &nbsp;</span><br /> </div><div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">"<b>Παιδιά καταρχάς θέλουμε να σας συγχαρούμε για την προσπάθεια που κάνετε. Δεν είναι καθόλου εύκολο αυτό το εγχείρημα, και αυτό το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό όχι μόνο για εσάς που συμμετέχετε άμεσα σ' αυτό αλλά και σε όλους εμάς που θέλουμε να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια.</b><b> Είμαστε δίπλα σας και κλείνοντας το μόνο που θα πούμε είναι ένα ευχαριστώ για τον αγώνα σας.</b><br /> </span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;"><a href="http://24gr.blogspot.com/" target="_blank">http://24gr.blogspot.com</a>",&nbsp;</span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;"> "Παιδιά καλησπέρα</span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Βρήκα το ιστολογιό σας απο τον Πολιτισμό Πολίτη, και είμαι ο Νίκος Χαραλάμπους που σας έγραψα νωρίτερα σήμερα στο ιστολόγιο.</span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Όπως ανέφερα είμαι αρχιτέκτονας και επειδή αυτά τα κτίρια για να επιβιώσουν χρειάζονται χρήσεις, και για να γίνει ανακαίνιση χρειάζεται μελέτη, προσφέρομαι, αφιλοκερδώς φυσικά να βοηθήσω σε μια απλή αποτύπωση του κτιρίου αν δεν υπάρχουν αρχιτεκτονικά σχέδια γι'αυτό.</span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Αυτή τη στιγμή είμαι στο Λονδίνο, και θα είμαι Αθήνα απο 9 έως 18 Φεβρουαρίου.</span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">Επίσης για οποιαδήποτε συμβουλή σε αρχιτεκτονικά θέματα μπορείτε να με ρωτήσετε."</span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">&nbsp; "Ονομαζομαι Γιαννης εμαθα για την προσπαθεια σας απο το blog vendetta&nbsp; και ειμαι προθυμος να βοηθησω αν μπορω . ειμαι κατοικος Αλεξανδρουπολης<br /> Περιμενω επικοινωνια σας",&nbsp;</span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">"Είμαι η Αρτεμις που σας έγραψα και στο Blog. Αυτό είναι το e-mail μου. </span><br /> <div><span style="font-size: small;">Θεωρώ πολύ αξιόλογη την προσπάθειά σας και αν νομίζετε ότι θα μπορούσα να σας βοηθήσω, πείτε μου. Εάν κάνετε κάποια συνάντηση στην οποία θα μπορούσαν να συμμετέχουν και νέα άτομα όπως εγώ, στείλτε μου μήνυμα. </span><br /> </div><div><br /> </div><div><span style="font-size: small;">Ευχαριστώ.", "Συγχαρητήρια παιδιά για την προσπάθεια σας. Για ότι θελήσετε, το ιστολόγιο μας θα είναι κοντά σας. Εννοείται μπορείτε να μας στέλνετε οτιδήποτε θέλετε να αναδημοσιεύσουμε από τις προσπάθειες σας. Σας έχουμε προσθέσει και στη λίστα των ιστολογίων μας. Με σεβασμό και εκτίμηση <a href="http://www.ellinikiafipnisis.blogspot.com/" target="_blank"><b><i>www.ellinikiafipnisis.<wbr></wbr>blogspot.com</i></b></a>",&nbsp;</span><br /> </div><div><br /> </div><div><span style="font-size: small;"> "Καταρχήν να προσφέρω στη διάθεσή σας τις υπηρεσίες μου σε ότι χρειάζεστε (από σκούπισμα μέχρι μπογιάτισμα).&nbsp;</span><br /> <div><span style="font-size: small;">Είμαι οικονομολόγος, μέχρι πρόσφατα συνεργάτης του Ε.Κ.Π.Α στα ΠΜΣ της ιατρικής αλλά κυρίως έχω δουλέψει πολλά χρόνια στα τμήματα χορηγιών Μ.Κ.Ο και έχω&nbsp;ειδικευτεί στο να .."ζητάω" ή καλύτερα να διεκδικώ από αυτούς που&nbsp;εμπορεύονται, κατασκευάζουν ή απλά διαθέτουν το&nbsp;χρειαζούμενο.&nbsp;&nbsp;</span><br /> </div><div><span style="font-size: small;">Αν μπορώ να βοηθήσω σε ότι εσείς νομίζεται σας παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μου. Θα ήταν μεγάλη χαρά για μένα να κάνω ότι μπορώ και να βοηθήσω τη προσπάθειά σας.&nbsp;</span><br /> </div><div><span style="font-size: small;">Χαίρομαι αφάνταστα να βλέπω ανθρώπους να ...αγνοούν το κράτος και αν γίνονται Κράτος.",</span><br /> </div><div><br /> </div><div><span style="font-size: small;"> "Καλημέρα,πρίν από λίγο παρακολούθησα την εκπομπή του κ.Χαρδαβέλα κ πραγματικά εξεπλάγην από αυτό που είδα σε σχέση με το σπίτι του Κωστή Παλαμά.<br /> Θα χαιρόμουν πολύ αν επικοινωνούσατε μαζί μου,μήπως κατάφερνα να μαζέψω κι άλλους φίλους τραγουδιστές κ κάνουμε μια συναυλία προκειμένου τα έσοδα να πάνε στο σπίτι.<br /> Σας συγχαίρω για την κινητοποίηση!<br /> Με εκτίμηση!",</span><br /> </div><div><span style="font-size: small;"> "Αγαπητοί φίλοι γεια σας</span> <br /> <div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;">&nbsp;Παρακολουθήσαμε κι εμείς, όπως και πολλοί άλλοι τις εικόνες ντροπής στην τηλεόραση του <span lang="EN-US">Alter</span> για την εγκατάλειψη της οικίας που έζησε και πέθανε ο Κωστής Παλαμάς και μαζί με αυτές την αξιέπαινη δική σας πρωτοβουλία, Συγχαρητήρια για αυτή την προσπάθεια που ξεκινήσατε και που αναμφίβολα πηγάζει από ιδανικά και αξίες. Δυστυχώς, στη χώρα μας τα αυτονόητα και τα προφανή, χρειάζονται ζόρι για να γίνουν πραγματικότητα.</span><br /> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;">Ο Ορφέας είναι ένα μη κερδοσκοπικό διαδικτυακό περιοδικό, μεγάλης αναγνωσιμότητας, που ασχολείται με την ελληνική μουσική και το ελληνικό τραγούδι, αλλά και συχνά και με άλλες πτυχές του πολιτισμού και των τεχνών. Ο Κωστής Παλαμάς, ως σπουδαίος λογοτέχνης υπήρξε μετά θάνατον εμπνευστής πολλών σύγχρονων και παλιότερων δημιουργών από το χώρο της μουσικής που μελοποίησαν ποιήματά του. Εκτιμήσαμε αυτή την πολύ ευαίσθητη πρωτοβουλία και σκεφθήκαμε να την στηρίξουμε με το δικό μας τρόπο. Δημοσιεύσαμε ένα σχετικό κείμενο που αφορά το μνημείο και την εγκατάλειψή του από την πολιτεία και βέβαια τη δική σας προσπάθεια. Σκοπός μας είναι να κάνουμε το γεγονός ευρύτερα γνωστό τόσο στους πολίτες όσο και στους ανθρώπους της τέχνης και της μουσικής, με σκοπό την ευαισθητοποίησή τους και την όποια συνδρομή τους σε αυτή την προσπάθεια. </span><br /> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;">Και πάλι μπράβο σας! <b><a href="http://www.e-orfeas.gr/music/arts/1862-article.html" target="_blank">http://www.e-orfeas.gr/music/<wbr></wbr>arts/1862-article.html</a>",&nbsp;</b></span><br /> </div><div class="MsoNormal"><br /> </div><div class="MsoNormal"><span style="font-size: small;"><b>"</b>καλησπέρα, συγχαρητήρια για τη προσπάθεια. Θέλω απλά να σας ενημερώσω ότι το πατρικό σπίτι του Κωστή Παλαμά στο Μεσολόγγι βρίσκεται στην ίδια κατάσταση. Εδώ και δυο χρόνια έχει υποστεί καθίζηση και κανείς δε φροντίζει να αναπαλαιωθεί. Ακριβώς απέναντι μάλιστα βρίσκεται το πολύ όμορφο και αναπαλαιωμένο πατρικό του Χαρίλαου Τρικούπη.", <br /> </span><br /> </div></div></div></div><div class="MsoNormal" style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="font-size: small;">&nbsp; </span><br /> </div><div style="color: black; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-2205469247441757920?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-19246815452682991612009-12-15T12:52:00.001+02:002009-12-15T12:52:30.218+02:00<meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="CONTENT-TYPE"></meta><title></title><meta content="OpenOffice.org 3.0 (Win32)" name="GENERATOR"></meta><style type="text/css"> <!-- @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } A:link { so-language: zxx } --> </style> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/SydqPouTFXI/AAAAAAAAAD8/-ghEX8wMfW0/s1600-h/kafes.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/SydqPouTFXI/AAAAAAAAAD8/-ghEX8wMfW0/s320/kafes.jpg" /></a><br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;">Ευχαριστούμε πάρα πολύ, όλους όσους πέρασαν την Κυριακή που πέρασε, από το σπίτι του Κωστή Παλαμά. Και γι' αυτούς όπως και για εμάς ήταν ένα πολύ όμορφο κυριακάτικο πρωινό, με γνωριμίες κουβέντα και όμορφες συζητήσεις. Πολύ σημαντική για εμάς ήταν η διάθεση που έδειξαν οι γείτονες να μας βοηθήσουν και να ασχοληθούν με την κατάσταση του σπιτιού. Για πολλούς ήταν η πρώτη φορά που μπήκαν μέσα. Μέχρι τώρα έβλεπαν απλά τους σωρούς από τα σκουπίδια στην είσοδο και είχαν την έντονη μυρωδιά από τις ακαθαρσίες. Την Κυριακή το είδαν κάπως διαφορετικό.<br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;">Να πιάσουμε ένα άλλο κεφάλαιο τώρα. Επειδή αρκετός κόσμος προσφέρθηκε να μας βοηθήσει, να ξεκαθαρίσουμε κάτι. ΔΕΝ δεχόμαστε λεφτά. Θεωρούμε ότι δυνητικά τα προβλήματα που θα προκαλέσουν είναι περισσότερα από τα προβλήματα που θα λύσουν. Αν κάποιος θέλει να βοηθήσει, ας φέρει κατευθείαν υλικά ή τα δύο του χεράκια να βοηθήσει. Παραθέτουμε 2-3 πραγματάκια που χρειαζόμαστε ενδεικτικά: α) <b>μία γεννήτρια ρεύματος</b> (κόστος περίπου 1000 ευρώ, διότι δεν νομίζω ότι θα καταφέρουμε να βρούμε άκρη με ρεύμα αλλιώς). β) <b>υποστηλώματα</b> (άγνωστο κόστος, μηχανικός μας είπε ότι για να είμαστε 100% σίγουροι για την ασφάλεια του πάνω χώρου, θα πρέπει να βάλουμε μερικά υποστηλώματα). γ) <b>ηλεκτρολογικό υλικό</b> – λάμπες, καλώδια κλπ, έτσι ώστε να μπορέσουμε να αρχίσουμε να κάνουμε τον χώρο βιώσιμο και μετά τις 5 το απόγευμα ή όταν έχει κακές καιρικές συνθήκες. <br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;">Μπορείτε να επικοινωνείτε μέσω <span lang="en-US">email, </span><span lang="el-GR">για οποιοδήποτε θέμα. Κανονίζουμε ήδη και την επόμενη συνάντηση</span><br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;"><br /> <br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span lang="el-GR">ΥΓ. Χρειαζόμαστε και κάποιον που έχει όρεξη να δουλέψει πάνω στα </span><span lang="en-US">social media </span><span lang="el-GR">( </span><span lang="en-US">facebook, twitter </span><span lang="el-GR">κλπ)</span><span lang="en-US">, </span><span lang="el-GR">για την ανάδειξη της προσπάθειας.</span><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-1924681545268299161?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-13628814913212930932009-12-12T12:03:00.000+02:002009-12-12T12:03:42.053+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/SyNqDqBmLNI/AAAAAAAAAD0/raD8LphOyNE/s1600-h/kafes-koyventa3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/SyNqDqBmLNI/AAAAAAAAAD0/raD8LphOyNE/s320/kafes-koyventa3.jpg" /></a><br /> </div>Αύριο Κυριακή κατά τις 12,30 το πρωί, θα βρισκόμαστε στο σπίτι, για καφέ και κουβέντα με τους γείτονες. Όποιος θελήσει να περάσει, να τα πούμε και από κοντά και να συντονιστούμε, είναι ευπρόσδεκτος!<br /> Η διεύθυνση είναι Περιάνδρου 5, πίσω ακριβώς από το αμερικάνικο κολλέγιο, απέναντι από τις Στήλες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-1362881491321293093?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-78930435880551595712009-12-11T16:20:00.004+02:002009-12-11T18:47:49.959+02:00<iframe frameborder="0" height="432" scrolling="yes" src="http://www.bitsload.com/index.php/files/embed/flv/LGK6BDVPhR" width="576"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-7893043588055159571?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-8415754493586099462009-12-09T14:37:00.001+02:002009-12-09T14:39:06.383+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Sx-aVISqDZI/AAAAAAAAADk/_0fmRKMXQDo/s1600-h/4019308184_edfb3132c6_o.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Sx-aVISqDZI/AAAAAAAAADk/_0fmRKMXQDo/s400/4019308184_edfb3132c6_o.jpg" /></a><br /> </div>Κατ΄ αρχάς ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους όσους επικοινώνησαν μαζί μας από χτες το βράδυ, μετά την προβολή της προσπαθειάς μας, στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα. Ευχαριστούμε και τον υπεύθυνο δημοσιογράφο Παναγιώτη Γιδά, για την συνεργασια, καθώς και τα παιδιά στις κάμερες. Από ότι φαίνεται η ομάδα μας πλέον μεγαλώνει πολύ γρήγορα, και με ‘ειδικότητες» που χρειαζόμαστε. Κινούμαστε ήδη δυναμικά.<br /> Σύντομα θα φύγουν γράμματα, τόσο προς το υπ. Πολιτισμού, όσο και προς Δήμο και Νομαρχία Αθηναίων. Εν τω μεταξύ οργανωνόμαστε, και κανονίζουμε την πορεία μας. Αυτή την στιγμή, προτεραιοτητά μας, είναι να έλθουμε σε επαφή με τους άμεσους γείτονες, ώστε να βοηθήσουν και αυτοί την κατάσταση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε αυτή την στιγμή, είναι ότι δεν έχουμε ρεύμα και νερό στο σπίτι, για να προχωράμε τις εργασίες, καθώς νυχτώνει νωρίς πιά, και εμείς το πρωί δουλεύουμε. Προσπαθούμε να λύσουμε τα προβλήματα.<br /> Σύντομα θα αναφερθούμε και στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του σπιτιού! <br /> Για επικοινωνία μαζί μας <span style="font-size: large;"><b>oikospalama@gmail.com</b></span> . Κάθε βοήθεια είναι ευπρόσδεκτη, χρειαζόμαστε μυαλά και χέρια, για να μην επιτρέψουμε να καταρρεύσει εντελώς ο πολιτισμός σε αυτή την χώρα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-841575449358609946?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-25321483411858732372009-12-09T00:15:00.001+02:002009-12-09T00:15:37.512+02:00Ευχαριστούμε τόσο την εκπομπή του κ. Χαρδαβέλλα, όσο και όλους όσους επικοινωνούν μαζί μας. Θα τα πούμε από αύριο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-2532148341185873237?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-91556292687582080582009-12-08T17:24:00.004+02:002009-12-08T23:12:27.982+02:00<meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="CONTENT-TYPE"></meta><title></title><meta content="OpenOffice.org 3.0 (Win32)" name="GENERATOR"></meta><style type="text/css"> <!-- @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } --> </style> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Sx6_hSGK70I/AAAAAAAAADc/ga4T8pxrIHg/s1600-h/palamas01.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Sx6_hSGK70I/AAAAAAAAADc/ga4T8pxrIHg/s320/palamas01.jpg" /></a></span><br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;">Από το στενάκι της Περιάνδρου κάθε ημέρα περνάνε εκατοντάδες. Λίγοι αν όχι ελάχιστοι γνωρίζουν για το σπίτι του Παλαμά. Ένα από τα πολλά παρατημένα νεοκλασικά της πόλης μας που περιμένει να γίνει πολυκατοικία ή πολυκατάστημα. </span> <br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;">Σε αυτό το παρατημένο, σχεδόν ετοιμόρροπο σπίτι αποφασίσαμε να δώσουμε ζωή. Τις εβδομάδες που πέρασαν, εργαστήκαμε πολύ σκληρά. Με καθημερινή εργασία και κάθε είδους δυσκολίες προσπαθήσαμε να καθαρίσουμε τον χώρο. Είναι αλήθεια ότι αντιμετωπίσαμε και προβλήματα. Η χειρότερη ίσως στιγμή ήταν, όταν ένα από τα παιδιά, </span><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;"><b>έκοψε το χέρι του </b></span><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;">μαζεύοντας σκουπίδια, και όλοι φοβηθήκαμε ότι μπορεί να είχε τρυπηθεί από κάποιες από τις δεκάδες βελόνες που είχαν χρησιμοποιήσει και παρατήσει εκεί οι τοξικομανείς που χρησιμοποιούσαν το σπίτι του Κωστή Παλαμά ως... στέκι. Εντάξει, πέρασε η πρώτη τρομάρα, είδαμε ότι δεν τρυπήθηκε από βελόνα, αλλά εν τω μεταξύ «η ψυχή πήγε στην Κούλουρη». </span> <br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;">Σήμερα Τρίτη 8 Δεκεμβρίου μάθαμε ότι βγαίνει η εκπομπή του “Αθέατου Κόσμου” για την </span><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;"><b>προσπάθεια μας</b></span><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;">. Αν κάποιος μετά την εκπομπή κάνει τον κόπο να περάσει από το σπίτι θα δει ότι τα πλάνα του τότε, (σχεδόν δύο μήνες πριν) δεν έχουν καμία σχέση με την κατάσταση του σήμερα. Έχουμε ρίξει μπόλικη δουλειά μέσα στο σπίτι. Και πλέον μοιάζει «σχεδόν ανθρώπινο». Δηλαδή μπορούμε και να κάτσουμε να συζητήσουμε ακόμη να πιούμε και έναν καφέ, αν χρειαστεί εκεί μέσα! Το καλό είναι ότι έχουμε γνωρίσει πλέον και κάποιους γείτονες, οι οποίοι μας βοηθάνε και αυτοί όσο τους επιτρέπει ο ελεύθερος τους χρόνος. Καταφέραμε από ότι φαίνεται να βρούμε τα χρώματα που χρειαζόμαστε για να βάψουμε το σπίτι </span><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;"><b>και τις επόμενες ημέρες θα αρχίσουμε τις εργασίες</b></span><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;">. Το δύσκολο είναι ότι δεν έχουμε ρεύμα και νερό. Αλλά δεν τα παρατάμε, δουλεύουμε με ό,τι υπάρχει διαθέσιμο και στο τέλος κάθε “εργασίας” καθόμαστε και σχεδιάζουμε την επόμενη ημέρα. </span> <br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;">Σε πρώτη φάση σκοπός μας είναι, όσο και αν ακούγεται πολύ κοινό, να μπορέσουμε να βρούμε κάποια χρήματα, να αγοράσουμε τα πιο απαραίτητα δηλαδή μερικά τραπέζια και καρέκλες για να μπορέσουμε να ανοίξουμε το σπίτι στους γείτονες να μας γνωρίσουν καλύτερα να τους γνωρίσουμε και εμείς και όλοι μαζί να μετατρέψουμε έναν «σκουπιδότοπο» σε αυτό που πραγματικά έπρεπε να είναι:ένα ζωντανό κομμάτι του κοινωνικού και πολιτιστικού ιστού της πόλης.<br /> </span><br /> </div><div style="margin-bottom: 0cm;"><span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: small;">Η μικρή βρώμικη ταμπέλα που υπάρχει στην είσοδο γράφει: «Στο σπίτι αυτό πέθανε ο Εθνικός μας Ποιητής Κωστής Παλαμάς». Στο χέρι μας είναι στο Σπίτι αυτό να αναβιώσουμε το πνεύμα του.</span><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-9155629268758208058?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-45391849259842704112009-10-17T19:16:00.002+03:002009-10-17T20:03:07.491+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Stntse2resI/AAAAAAAAAB0/osHvxnHo5sA/s1600-h/Guilt_by_joe_53218.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Stntse2resI/AAAAAAAAAB0/osHvxnHo5sA/s400/Guilt_by_joe_53218.jpg" /></a><br /> </div>Λόγια πολλά δεν έχουμε. Τα είπε όλα πρώτος. Και πριν σας εξηγήσουμε τι θέλουμε εδώ πέρα, ποίοι είμαστε μείς και τι αναζητούμε θα αφήσουμε τον ποιητή να σας τα πει μονάχος<br /> <br /> <i>Γύριζε, μὴ σταθής ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη, <br /> ὁ ψεύτης εἴδωλο εἶν᾿ ἐδώ, το προσκυνά ἡ πλεμπάγια, <br /> ἡ Ἀλήθεια τόπο νὰ σταθή μιά σπιθαμὴ δὲ θἄβρῃ <br /> Ἀλάργα. Μόρα της ψυχής της χώρας τὰ μουράγια.</i><br /> <i></i><br /> <a name='more'></a><i>&nbsp;</i> <br /> <br /> <i>Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι, στη λάσπη. <br /> Σταύλος ο ναός και μπουντρούμι το σπίτι.</i><br /> <b><br /> Περίγελα και παλιάτσοι</b><br /> <br /> Περνόντας ο περαστικός, για να κόψει δρόμο, ή να αποφύγει το βουητό της κεντρικής οδού, από το μικρό στενάκι της Περιάνδρου στην εντοιχισμένη πλάκα του υπέρθυρου «Στο σπίτι αυτό πέθανε στις 27 Φεβρουαρίου 1943 ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς». Κάποιες φορές, δεν είναι περαστικός, αλλά τουρίστας, όχι από αυτούς τους πολλούς που ψάχνουν το happy hour σε μια παραλία, για να πιούν περισσότερο με λιγότερα λεφτά, αλλά από τους άλλους, αυτούς που διασώζουν την τιμή των ταξιδιωτών, πριν μετατραπούν σε τουρίστες. Και πίσω από την πινακίδα, πίσω από τα σάπια κάγκελα της πόρτας, σωροί από σκουπίδια, αποφάγια απομεινάρια χρήσης πρέζας. Κόκκαλα και παλιές κατεστραμμένες από καιρό ηλεκτρικές συσκευές. Το είδαμε με τα μάτια μας. Δεν περιμέναμε να το δούμε στις ειδήσεις. Αναρωτηθήκαμε: μα δεν βρέθηκε κανένα υπουργείο, κανένας έστω εθνικός ευεργέτης, να αναλάβει την αναπαλαίωση και τη συντήρηση του ιστορικού αυτού κτίσματος που είναι έτοιμο να καταρρεύσει! <br /> «Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα!», απήγγειλε με πύρινη φωνή ο Σικελιανός κάποτε. Αυτή η Ελλάδα που στις μέρες μας, εις ένδειξη ευγνωμοσύνης έχει αφήσει ερείπιο το σπίτι του ποιητή στην οδό Περιάνδρου 5, στην Πλάκα.<br /> Για να έχουν όμως αξία τα ερωτήματα, για να αποκτά κάποιο νόημα η αναζήτηση απαντήσεως, θα πρέπει να υπάρχει το χρονικό σημείο, στο οποίο αν δεν μας δοθεί από αλλού η απάντηση, θα πρέπει να την βρούμε μόνοι μας. Και καταλάβαμε. Όχι δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει ούτε υπουργείο, δεν υπάρχει ούτε εθνικός ευεργέτης, δεν υπάρχει τίποτε. Το μόνο που υπάρχει είναι ένα σκουριασμένο κακέκτυπο ντερβίσηδων και στέρφων μανδαρίνων. Και οι υπόλοιποι ραγιάδες, σκυφτοί για το χαράτσι, που τώρα με άλλο όνομα το παίρνουν κι ακόμη των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.<br /> Και αυτό το σπίτι, στην Περιάνδρου 5, μια ζωντανή εικονογραφία αυτού του κράτους, αυτής της χώρας, αυτού του έθνους. Ο ιδιοκτήτης, το χει αφήσει, περιμένει να πέσει από μόνο του, για να φτιάξει ένα ακόμη μεγαθήριο, που θα ταιριάζει με της γειτονιάς τα τέρατα από τσιμέντο. Σάπιο. Περιμένει πότε θα έρθει το τέλος του.<br /> <i><br /> Απὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους <br /> κι από τους χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται. <br /> Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς αρλεκίνους! <br /> Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται. <br /> <br /> Δὲν ἔχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Όσσα, <br /> ραγιάδες ἔχεις, μάννα γη, σκυφτοὺς γιὰ το χαράτσι, <br /> κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα,<br /> τῶν Εὐρωπαίων περίγελα καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι. </i><br /> <br /> <b>Η πόρνη η Ρωμιοσύνη</b><br /> <br /> Πολύ μπορεί κανείς να θυμώσει με αυτήν την πολιτεία. Πολλά μπορεί να πει κατά της. Τα ίδια όμως μπορεί να πει και για τους υπηκόους της. Αυτούς που αδιάφορα περνούν κάθε μέρα μπροστά από το σπίτι αυτό, κοιτούν την πινακίδα, δεν είδα λίγους να την βγάζουν και φωτογραφία. Και συνεχίζουν τον δρόμο τους, να προλάβουν να πάνε σπίτι, να μην χάσουν την “προσωπική τους ώρα”. Λες και υπάρχει και άλλου είδους ώρα, ώρα που αφιερώνουν σε κάτι εκτός του εαυτού τους και του μικροκοσμού τους.<br /> Περνούν το βλέπουν και το προσπερνούν, δηλώνοντας ίσως “αγανακτισμένοι”, αλλά συνεχίζοντας ως ... εχέφρονες πολίτες τον δρόμο τους, που τους οδηγεί στην ασφάλεια της μη ύπαρξης. Καταπνίγουν ίσως οι καλοπροαίρετοι τις σκέψεις τους, στην προσπάθειά τους να μην ξεχωρίσουν από τους υπόλοιπους, μην γίνουν τα μαύρα πρόβατα στην κοινωνία. Και προσθέτουν την δική τους αδιαφορία, την δική τους ντροπή, σε αυτή αυτών που έχουν τα οφφίκια και τα μεγάλα γραφεία.<br /> <i><br /> Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωίλοι, <br /> καὶ Μαμμωνάδες βάρβαροι, καὶ χαύνοι λεβαντίνοι. <br /> λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι <br /> κι οἱ χαροκόποι αδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!</i><br /> <br /> <b>Ηχήστε σάλπιγγες</b><br /> <br /> Κι όμως, δεν είναι όλα νεκρά, όπως συνειδητοποιήσαμε κοιτάζοντας μέσα μας. Όπως σε κάθε οργανισμό υπάρχουν αντισώματα, έτσι και σε εμάς, ίσως λόγω των τύψεων για την κατάντια μας, ίσως λόγω της οργής για το σημείο που έχουμε φτάσει, γεννήθηκε μια απόφαση. Να διορθώσουμε το λάθος. Να σηκώσουμε το κεφάλι και να μαζέψουμε το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη, κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι, από την λάσπη. Να τους χτίσουμε με ότι μέσα έχουμε, έναν μικρό ναό, αγιοποιημένο από τον δικό μας ιδρώτα και την δική μας αγωνία. Γι αυτό και πήραμε την απόφαση, να ξεπεράσουμε τα όρια. Και να δουλέψουμε όχι για κάτι δικό μας. Όχι για να χτίσουμε το δικό μας μέλλον, αλλά για να επανορθώσουμε μια αδικία. Την αδικία της ελληνικής πολιτείας έναντι ενός από τα λαμπρότερα παιδιά της. <br /> “Ηχήστε σάλπιγγες” απήγγειλε ένας άλλος μεγάλος, μπροστά στο φέρετρο του Κώστα Παλάμα. Ήταν ο Άγγελος Σικελιανός, που άκουσε και μετέφερε το σάλπισμα των παιάνων. Τώρα λοιπόν ηχούν οι δικές μας σάλπιγγες. Μέσα στο μυαλό του καθενός από εμάς, ακούστηκε αυτή η σάλπιγγα, που μας ζήτησε να κάνουμε την δική μας υπέρβαση. Και την κάνουμε. Μέσα σε αυτό το σπίτι, που πέθανε ο Κωστής Παλαμάς, ελπίζουμε να βάλουμε ένα μικρό λιθαράκι για να αναγεννηθεί η σκέψη του. Να του αποδοθεί η πρέπουσα τιμή και προσοχή. Μακρυά από την “πολιτιστική βιομηχανία” που παράγει μαζικά “κουλτούρα” για τους καταναλωτές. Στην αυθεντικότητα του πνεύματος, του λόγου και γιατί όχι του σπαθιού. <br /> Αυτό είναι το σημείο εκκινησής μας. Από εκεί ξεκινάμε. Και ελπίζουμε όχι να αναστήσουμε την .. μνήμη του Παλαμά. Δεν θα το ήθελε ούτε ο ίδιος. Θέλουμε να επανανακαλύψουμε τον λόγο του. Μέσα από οποιαδήποτε έκφανση μπορούμε. Και θέλουμε να επανασυστήσουμε τις δομές της ελληνικής κοινωνίας, που κατέστρεψε η σχέση πομπού – δέκτη, της πολιτιστικής πορείας των τελευταίων πενήντα ετών. Πού θα φτάσουμε; Δεν ξέρουμε. Σκοπεύουμε να κάνουμε τον γύρο του σημερινού πολιτισμού. Στοχεύουμε στις Ανατολικές Ινδίες. Και ξεκινάμε το ταξίδι μας, μια από αυτές τις ημέρες.<br /> Για να ενώσουμε το παρελθόν με το μέλλον μας<br /> <br /> <i>Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές, <br /> δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα... <br /> Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές <br /> σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα ! </i><br /> <br /> <b>Επιτροπή Υπεράσπισης πολιτιστικού μέλλοντος</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-4539184925984270411?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-29213146570320491692009-10-17T19:11:00.001+03:002009-10-17T19:18:07.701+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/StnsacMb9WI/AAAAAAAAABs/XEFAjyJUpU8/s1600-h/palamas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/StnsacMb9WI/AAAAAAAAABs/XEFAjyJUpU8/s320/palamas.jpg" /></a><br /> </div>Για πάμε να δούμε και αυτό!<br /> <br /> <br /> <a name='more'></a><br /> <br /> Πώς σας φαίνεται; αφήστε κανα σχόλιο!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-2921314657032049169?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-13726649234200258752009-10-17T18:43:00.000+03:002009-10-17T18:46:44.548+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Stnm1pJ57vI/AAAAAAAAABk/Fm1HB9ehWFk/s1600-h/protasi3.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 232px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Stnm1pJ57vI/AAAAAAAAABk/Fm1HB9ehWFk/s320/protasi3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393595838007734002" border="0" /></a> Την Δευτέρα το απόγευμα, για μια ακόμη φορά θα βρεθούμε στον "χώρο" - όπως έχουν συνηθίσει να λένε οι πιο πολλοί το σπίτι του Παλαμά, για να ξεκινήσουμε την καθαριότητα στον μπροστά και στον πάνω χώρο. Ελπίζω αν είμαστε αρκετοί, να το προχωρήσουμε αρκετά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-1372664923420025875?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-85783120634160536872009-10-17T18:14:00.001+03:002009-10-17T19:06:05.530+03:00Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1859 από γονείς που κατάγονταν από το Μεσολόγγι. Η οικογένεια του πατέρα του ήταν οικογένεια λογίων, με αξιόλογη πνευματική δραστηριότητα: Ο προπάππος του Παναγιώτης Παλαμάς (1722-1803) είχε ιδρύσει στο Μεσολόγγι την περίφημη "Παλαμαία Σχολή" και ο παππούς του Ιωάννης είχε διδάξει στην Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης. Όταν ο ποιητής ήταν 6 χρονών έχασε και τους δύο γονείς του σε διάστημα σαράντα ημερών (Δεκέμβριος 1864-Φεβρουάριος 1865). Στενοί συγγενείς ανέλαβαν τότε τα τρία παιδιά της οικογένειας: τον μικρότερο αδερφό του η αδερφή της μητέρας του και εκείνον και τον μεγαλύτερο αδερφό του ο θείος τους Δημήτριος Παλαμάς, που κατοικούσε στο Μεσολόγγι. Εκεί έζησε από το 1867 ως το 1875, σε ατμόσφαιρα μάλλον δυσάρεστη και καταθλιπτική, που ήταν φυσικό να επηρεάσει τον ευαίσθητο ψυχισμό του, όπως φαίνεται και από ποιήματα που αναφέρονται στην παιδική του ηλικία. <br /> <a name='more'></a>Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1875, όπου γράφτηκε στην Νομική Σχολή. Σύντομα όμως εγκατέλειψε τις σπουδές του αποφασισμένος να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία. Το πρώτο του ποίημα το είχε γράψει σε ηλικία 9 ετών, "ποίημα για γέλια", όπως το χαρακτήρισε αργότερα ο ίδιος. Από το 1875 δημοσίευε σε εφημερίδες και περιοδικά διάφορα ποιήματα και το 1876 υπέβαλε στον Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό την ποιητική συλλογή Ερώτων Έπη, σε καθαρεύουσα, με σαφείς τις επιδράσεις της Α' Αθηναϊκής Σχολής. Η συλλογή απορρίφθηκε με τον χαρακτηρισμό "λογιωτάτου γραμματικού ψυχρότατα στιχουργικά γυμνάσματα". Η πρώτη του αυτοτελής έκδοση ήταν το 1878 το ποίημα "Μεσολόγγι". Από το 1898 εκείνος και οι δύο φίλοι και συμφοιτητές του Νίκος Καμπάς (με τον οποίο μοιραζόταν το ίδιο δωμάτιο) και Γεώργιος Δροσίνης άρχισαν να συνεργάζονται με τις πολιτικές-σατιρικές εφημερίδες "Ραμπαγάς" και "Μη χάνεσαι". Οι τρεις φίλοι είχαν συνειδητοποιήσει την παρακμή του αθηναϊκού ρομαντισμού και με το έργο τους παρουσίαζαν μια νέα ποιητική πρόταση, η οποία βέβαια ενόχλησε τους παλαιότερους ποιητές: τους αποκαλούσαν περιφρονητικά "παιδαρέλια" ή ποιητές της "Νέας Σχολής". Το 1886 δημοσιεύτηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή Τραγούδια της Πατρίδος μου στη δημοτική γλώσσα, η οποία εναρμονίζεται απόλυτα με το κλίμα της Νέας Αθηναϊκής Σχολής. Το 1887 παντρεύτηκε την συμπατριώτισσά του Μαρία Βάλβη, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά, μεταξύ των οποίων και ο Λέανδρος Παλαμάς. το 1889 δημοσιεύτηκε ο Ύμνος εις την Αθηνάν, αφιερωμένος στη γυναίκα του, για τον οποίο βραβεύτηκε στον Φιλαδέλφειο ποιητικό διαγωνισμό την ίδια χρονιά. Ένδειξη της καθιέρωσής του ως ποιητή ήταν η ανάθεση της σύνθεσης του Ύμνου των Ολυμπιακών Αγώνων, το 1896. Το 1898, μετά τον θάνατο του γιού του Άλκη σε ηλικία τεσσάρων ετών, δημοσίευσε την ποιητική σύνθεση "Ο Τάφος". Το 1897 διορίστηκε γραμματέας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποχώρησε το 1928. Από την ίδια χρονιά (1897) άρχισε να δημοσιεύει τις σημαντικότερες ποιητικές του συλλογές και συνθέσεις, όπως οι "Ίαμβοι και Ανάπαιστοι" (1897), "Ασάλευτη Ζωή" (1904), "ο Δωδεκάλογος του Γύφτου" (1907), "Η Φλογέρα του Βασιλιά" (1910). Το 1918 του απονεμήθηκε το Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών, ενώ από το 1926 αποτέλεσε βασικό μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών, της οποίας έγινε πρόεδρος το 1930. Πέθανε στις 27 Φεβρουαρίου του 1943, έπειτα από σοβαρή ασθένεια, 40 ημέρες μετά τον θάνατο της συζύγου του (τον οποίο δεν είχε πληροφορηθεί επειδή και η δική του υγεία ήταν σε κρίσιμη κατάσταση). Η κηδεία του έμεινε ιστορική καθώς, μπροστά σε έκπληκτους Γερμανούς κατακτητές, χιλιάδες κόσμος τον συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία, στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών, ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο. Η οικία του Παλαμά στην Πάτρα σώζεται ως σήμερα, στην οδό Κορίνθου. Όταν εκείνος έφυγε από την Πάτρα, το σπίτι ενοικίασε η οικογένεια Σεράο από την Ιταλία και εκεί γεννήθηκε η μεγάλη Ιταλίδα πεζογράφος Ματθίλδη Σεράο. Σήμερα στεγάζεται εκεί το Ίδρυμα Κωστή Παλαμά. <span style="font-weight: bold;">Έργο</span> Ο Παλαμάς ήταν ένας από τους πολυγραφότερους Έλληνες λογοτέχνες και πνευματικούς ανθρώπους. Δημοσίευσε συνολικά σαράντα ποιητικές συλλογές καθώς και θεατρικά έργα, κριτικά και ιστορικά δοκίμια, συγκριτολογικές μελέτες και βιβλιοκριτικές. <span style="font-weight: bold;">Το ποιητικό έργ</span>ο Το ποιητικό του έργο είναι μεγάλο σε έκταση και σε σημασία και είχε τεράστια απήχηση στην εποχή του. Διαμετρικά αντίθετες πολιτικές και πνευματικές προσωπικότητες όπως ο Κωνσταντίνος Τσάτσος και ο Νίκος Ζαχαριάδης αισθάνθηκαν την ανάγκη να τοποθετηθούν απέναντι στον Δωδεκάλογο του Γύφτου. Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει πει ότι ο Παλαμάς είχε μεγαλύτερη επιρροή από 10 Πρωθυπουργούς. Το ενδιαφέρον για το έργο του μειώθηκε στην μεταπολεμική Ελλάδα όταν αφενός επικράτησαν διαφορετικά αισθητικά ρεύματα και αφετέρου υποχώρησε το ενδιαφέρον για την ποίηση γενικότερα. Οι δύο πρώτες του συλλογές, Τραγούδια της πατρίδος μου και Τα μάτια της ψυχής μου είχαν ακόμα απηχήσεις του ρομαντισμού της Α' Αθηναϊκής Σχολής και κάποια κατάλοιπα καθαρεύουσας. Η πρώτη σημαντική στάση στο έργο του ήταν η συλλογή <span style="font-weight: bold;">Ίαμβοι</span> και <span style="font-weight: bold;">Ανάπαιστοι</span> (1897), κυρίως για την ανανεωμένη μετρική της, με την εναλλαγή ιαμβικού και αναπαιστικού ρυθμού (ο ίδιος επισήμανε ότι παρακινήθηκε από την μετρική του Κάλβου), αλλά και για την εκφραστική λιτότητα και σαφήνεια. Το επόμενο έργο του, <span style="font-weight: bold;">ο Τάφος</span> (1898), αποτελείται από ποιήματα - μοιρολόγια για τον θάνατο του γιού του Άλκη. Η πρώτη περίοδος της δημιουργίας του κλείνει με την συλλογή <span style="font-weight: bold;">Ασάλευτη Ζωή</span> (1904), η οποία περιέχει υλικό από όλα τα προηγούμενα χρόνια της δράσης του. Κεντρική θέση στη συλλογή έχουν τα ποιήματα <span style="font-weight: bold;">Η Φοινικιά</span> (αναγνωρίζεται ως το καλύτερο ίσως έργο του), <span style="font-weight: bold;">Ασκραίος και Αλυσίδες</span> (συναποτελούν την ενότητα "<span style="font-weight: bold;">Μεγάλα οράματα</span>") και η ενότητα σονέτων Πατρίδες. Η κορυφαία έκφραση της "λυρικής σκέψης" του Παλαμά είναι <span style="font-weight: bold;">Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου</span> (1907). Στο πνευματικό του ταξίδι ο Γύφτος θα γκρεμίσει και θα ξαναχτίσει τον κόσμον όλο. Θα απαρνηθεί τη δουλειά, την αγάπη, τη θρησκεία, τους αρχαίους, τους βυζαντινούς και όλες τις πατρίδες αλλά και θα τα αναστήσει όλα μέσα από την Τέχνη, μαζί και τη μεγάλη χίμαιρα της εποχής, τη Μεγάλη Ιδέα. Θα υμνήσει τον ελεύθερο λαό του, αλλά θα τραγουδήσει και έναν νιτσεϊκό αδάκρυτο ήρωα. Θα καταλήξει προσκυνώντας τη Φύση και την Επιστήμη. '<span style="font-weight: bold;">Η Φλογέρα του βασιλιά</span> (1910) διαδραματίζεται στο Βυζάντιο και αφηγείται το ταξίδι του Βασίλειου Β' ("Βουλγαροκτόνου") στην Αθήνα. Κεντρικό σημείο του έργου είναι το προσκύνημα του αυτοκράτορα στον Παρθενώνα, που έχει γίνει ναός της Παναγίας. Αυτό συμβολίζει για τον ποιητή την σύνθεση και την ενότητα όλης της ιστορίας του Ελληνισμού, αρχαίας, βυζαντινής και σύγχρονης. Η έμπνευση της Φλογέρας του Βασιλιά είναι αποτέλεσμα και του ανανεωμένου τότε ενδιαφέροντος για το Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αλλά κυρίως του μακεδονικού αγώνα. Μετά τις μεγάλες συνθέσεις επανήλθε σε μικρότερες λυρικές φόρμες, με τις συλλογές Οι καημοί της Λιμνοθάλασσας και Η Πολιτεία και η Μοναξιά (1912), μαζί με τις οποίες εξέδωσε και τα σατιρικά ποιήματά του (Σατιρικά γυμνάσματα). Στις επόμενες συλλογές του γενικά δεν παρουσιάστηκε κάτι νέο στην ποιητική του εξέλιξη, παρά μόνο στις τελευταίες, Ο κύκλος των τετράστιχων (1929) και Οι νύχτες του Φήμιου(1935): αποτελούνται αποκλειστικά από σύντομα, τετράστιχα ποιήματα. <span style="font-weight: bold;">Η σχέση με τον δημοτικισμό</span> Η εποχή της εμφάνισης του Κωστή Παλαμά, αλλά και των άλλων ποιητών της Νέας Αθηναϊκής Σχολής συνέπεσε με την έξαρση του προβληματισμού για το γλωσσικό ζήτημα: το 1888 εκδόθηκε το Ταξίδι μου του Ψυχάρη, ενώ είχε προηγηθεί η διαμάχη Κωνσταντίνου Κόντου- Δημ. Βερναρδάκη, το 1882. Ενώ σταδιακά στην ποίηση η δημοτική καθιερώθηκε (με τη συμβολή και των ποιητών της Νέας Αθηναϊκής Σχολής), στην πεζογραφία (και φυσικά στον επίσημο λόγο) επικρατούσε η καθαρεύουσα. Ο Παλαμάς, υποστηρικτής της δημοτικής, υποδέχθηκε με ευνοϊκή κριτική το Ταξίδι μου: μια μόλις μέρα αφ' ότου το διάβασε, έγραψε το άρθρο "Το επαναστατικόν βιβλίον του κ. Ψυχάρη", εκφράζοντας ενθουσιώδεις κρίσεις, χωρίς βέβαια να παραλείψει να επισημάνει και τις ακρότητες του συγγραφέα. Η υποστήριξή του προς όλες τις προσπάθειες καθιέρωσης της δημοτικής ήταν συνεχής και έμπρακτη: συνεργαζόταν με το περιοδικό-όργανο του δημοτικισμού Ο Νουμάς από το πρώτο κιόλας τεύχος και στη δημοτική έγραψε όχι μόνο τα ποιήματα, αλλά και τα (λίγα) διηγήματά του. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ενώ στο λογοτεχνικό (και αργότερα και στο κριτικό) έργο χρησιμοποιούσε την δημοτική, ως Γραμματέας του Πανεπιστημίου ήταν υποχρεωμένος να συντάσσει τα επίσημα έγγραφα σε αυστηρή καθαρεύουσα: όπως ανέφερε ο ίδιος σε επιστολή του, στην φιλολογική του εργασία ήταν "μαλλιαρός" και στην υπηρεσία του "αττικιστής απ' την κορφή ως τα νύχια". Η επίσημη θέση του όπως ήταν φυσικό δύσκολα μπορούσε να συνδυαστεί με την υποστήριξη στον δημοτικισμό: βρέθηκε πολλές φορές στο επίκεντρο επιθέσεων, ειδικά κατά τα "Ευαγγελικά" (1901) και τα "Ορεστειακά" (1903). Παρά ταύτα ο ίδιος δεν δίστασε να δηλώσει δημοσίως ότι ο δημοτικισμός ήταν η αρετή του (1908). <span style="font-weight: bold;">Κατάλογος έργων Ποιητικό έργο</span> * Τραγούδια της πατρίδος μου (1886) * Ύμνος εις την Αθηνάν (1889) * Τα μάτια της ψυχής μου (1892) * Ίαμβοι και ανάπαιστοι (1897) * Τάφος (1898) * Οι χαιρετισμοί της Ηλιογέννητης (1900) * Η ασάλευτη ζωή (1904) * Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου (1907) * Η φλογέρα του Βασιλιά (1910) * Οι καημοί της λιμνοθάλασσας (1912) * Σατιρικά Γυμνάσματα (1912) * Η πολιτεία και η μοναξιά (1912) * Βωμοί (1915) * Τα παράκαιρα (1919) * Τα δεκατετράστιχα (1919) * Οι πεντασύλλαβοι- Τα παθητικά κρυφομιλήματα- Οι λύκοι- Δυό λουλούδια από τα ξένα (1925) * Δειλοί και σκληροί στίχοι (1928) * Ο κύκλος των τετράστιχων (1929) * Περάσματα και χαιρετισμοί (1931) * Οι νύχτες του Φήμιου (1935) * Βραδινή φωτιά (1944, μεταθανάτια έκδοση επιμελημένη από τον γιό του Λέανδρο) <span style="font-weight: bold;">Πεζογραφικό έργο</span> * Θάνατος παληκαριού, διήγημα, (1901) * Διηγήματα, 1920 <span style="font-weight: bold;">Θέατρο</span> * Τρισεύγενη, δράμα (1903). <span style="font-weight: bold;">Κριτική-Δοκίμιο </span> Ήταν ένας από τους σημαντικότερους νεοέλληνες κριτικούς. Σε αυτόν οφείλεται η επανεκτίμηση του έργου των Ανδρέα Κάλβου, Διονύσιου Σολωμού, της Επτανησιακής Σχολής εν γένει, του Κώστα Κρυστάλλη και άλλων. * Ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας αρκετές φορές από το 1926 έως το 1940[1].<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-8578312063416053687?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-65344779364779321022009-10-17T16:25:00.001+03:002009-10-17T16:30:21.600+03:00<object type="text/html" data="http://www.flickr.com/slideShow/index.gne?user_id=43642182@N07&tags=oikos" width="500" height="500"> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-6534477936477932102?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-3597861809626027142009-10-17T16:03:00.001+03:002009-10-17T19:06:27.049+03:00<b><i><b><i>«Το σπίτι μας Περιάνδρου 5». Η Ελλη Σολομωνίδη, γεννημένη στην Αθήνα από πατέρα Σμυρνιό, από μητέρα Κωνσταντινουπολίτισσα, εδώ Πλακιώτισσα, γειτόνισσα του Κωστή Παλαμά.</i></b></i></b> <img align="Left" border="0" hspace="4" src="http://news.kathimerini.gr/kathnews/photos/6-02-09/6-02-09_302341_2.gif" vspace="1" width="170" /><b><i><b><i>Η σκάλα με τα σιδερένια κάγκελα οδηγούσε από το σπίτι της, ισόγειο, στο επάνω διαμέρισμα της οικογένειας Παλαμά, τον «παράδεισό» της (από το οικογενειακό της άλμπουμ, Ιανουάριος 1936).</i></b></i></b> <br /> Tης Eλενης Mπιστικα<br /> Τότε ήταν η μικρή Ελλη Σολομωνίδη, το 4 χρόνων κοριτσάκι που έμενε στο ισόγειο διαμέρισμα της Περιάνδρου 5 με τους γονείς της και ήταν το χαϊδεμένο μικρό του Κωστή και της Μαρίας Παλαμά. Με αφορμή σημείωμα του «Σημειωματαρίου» στις 29/1/09 η συνεργάτις μας Ελλη Σολομωνίδη - Μπαλάνου θυμάται τη γνωριμία της με τον μεγάλο μας Ποιητή και μοιράζεται με τους αναγνώστες μας τις παρακάτω αναμνήσεις της:<br /> <a name='more'></a><br /> «Αυτό το κτίριο του Μεσοπολέμου είχε 4-5 διαμερίσματα ξεχωριστά, γύρω από μια πλακόστρωτη αυλή. Γύρω από την αυλή, 3 διαμερίσματα και στο κέντρο μία σκάλα με μαύρα σιδερένια κάγκελα που οδηγούσε στα δύο επάνω διαμερίσματα. Στο ένα εξ αυτών κατοικούσε η οικογένεια Παλαμά (ο ποιητής, η σύζυγός του κ. Μαρία και η δεσποινίς Ναυσικά, η κόρη τους), από κάτω τους, ακριβώς, ήταν το δικό μας διαμέρισμα. Ο κ. Κ. Παλαμάς γνώριζε τον πατέρα μου και τον παππού μου Σωκράτη Σολομωνίδη, ως εκδότη της «Αμάλθειας» της Σμύρνης, αλλά και ως δημογέροντα. Ετσι, όταν η οικογένειά μας θέλησε να εγκατασταθεί στην Αθήνα, από το Ψυχικό όπου μέναμε, ήρθαμε Περιάνδρου 5. Για 2-3 χρόνια μόνο, γιατί με τον θάνατο του πατέρα μου, ξαναβρεθήκαμε στο Ψυχικό όπου εγώ, 6 χρόνων τότε, έπρεπε να πάω σχολείο εκεί. Ομως, αυτά τα σημαντικά χρόνια με σημάδεψαν. Σχεδόν κάθε μέρα με φώναζε να ανέβω επάνω, είτε ο Κύριος Παλαμάς είτε η Κυρία Παλαμά - για να της περάσω την κλωστή στη βελόνα της, γιατί δεν έβλεπε καλά. Και εκείνος, με κάθιζε στα γόνατά του, μπροστά στο καταγεμάτο χαρτιά και βιβλία γραφείο του και μου έλεγε: «Θα σου διαβάσω ένα ποίημα που έγραψα χθες τη νύχτα και μετά θα κουβεντιάσουμε. Θέλεις;». Και μου διάβαζε, με γλυκιά και ξεκάθαρη φωνή και εγώ είτε καταλάβαινα είτε όχι, άκουγα απορροφημένη, γιατί μου άρεσε πολύ να ακούω τη φωνή του... Ηταν κάτι σαν παππούς για μένα. Τον θαύμαζα, τον αγαπούσα και ας μην ήμουν σε θέση να συνειδητοποιήσω και να συλλάβω το μέγεθος αυτού του ανθρώπου. Ο,τι μου έδιναν για να με κεράσουν (φρούτο ή ψωμί και βούτυρο ή γλυκό) το έτρωγα με βουλιμία γιατί προερχόταν από το χέρι της Ναυσικάς ή το άσπρο πιατάκι της κ. Μαρίας. Οταν η μητέρα μου μου αγόραζε το ίδιο ψωμί ή το ίδιο βούτυρο ή το ίδιο γλυκό από τον ίδιο φούρνο ή το ίδιο μαγαζί δεν το έτρωγα (ήμουν πολύ λιγόφαγη) «γιατί δεν ήταν σαν του κ. Παλαμά»! Στα γενέθλιά μου, του στείλαμε ένα κομμάτι από την τούρτα. Απάντησε αμέσως με ένα βιβλίο του και αφιέρωσε σε μένα, μαζί με την κάρτα του. Την αφιέρωση δεν ήξερα καν να τη διαβάσω, αλλά ήξερα την αγάπη του. Πάνω από το γραφείο του ήταν ένα τεράστιο κάδρο με μια φωτογραφία ενός μωρού 1-2 χρόνων. Κάποτε τον ρώτησα «ποιο παιδάκι είναι αυτό;» Μου απάντησε με δάκρυα στα μάτια «είναι ένα αγγελάκι που βρίσκεται στον ουρανό». «Και τα φτερά του;» ρώτησα. «Είναι πίσω από το κάδρο», μου είπε. Ηταν ο γιος του, ο Αλκης, που γι' αυτόν είχε γράψει τον «Τάφο»...<br /> Περιάνδρου 5, τότε δίπλα στο Α΄ Σώμα Στρατού. Τη διεύθυνση μού την είχαν μάθει στη συνέχεια του ονόματός μου - για ώρα ανάγκης. Κι όταν χρειάστηκε και χάθηκα κάποτε στον Βασιλικό Κήπο, γυρεύοντας τις κούνιες και μ' έψαχναν όλοι, κάποιος άγνωστος κύριος με ρώτησε: «Γιατί κλαις; Πώς σε λένε; Πού μένεις;» κι εγώ απήγγειλα το όνομά μου με το «Περιάνδρου 5, πρώτο Σώμα Στρατού» κι ο κύριος μ' έφερε σπίτι. Κι εγώ αμέσως έτρεξα επάνω στον Κύριο Παλαμά να με παρηγορήσει. Μετά τον θάνατο του πατέρα μου, μ' έπαιρνε πολύ συχνά η μητέρα μου και κατεβαίναμε στην Πλάκα να τον δούμε. Μας υποδεχόταν πάντα στο γραφείο του, τυλιγμένος ώς τη μέση σε μια μάλλινη κουβέρτα -ακριβώς έτσι όπως είναι το ωραίο μαρμάρινο άγαλμα έξω από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων- και μου χάριζε τα βιβλία του. Οταν το 1943 πέθανε, απ' όλα τα παιδιά του Αρσακείου, ήμουν εγώ που τον είχα γνωρίσει τόσο, και μου ανέθεσαν να κάνω εγώ τον επικήδειο. Αυτά και άλλα είναι η «Περιάνδρου 5» για μένα... Πόσες φορές πέρασα απ' έξω. Ενα λουκέτο δεν μ' άφηνε να μπω. Δεξιά της εξώπορτας, το παράθυρό μου, το παντζούρι κλειστό...»<br /> Αυτή ήταν η μόνη απάντηση που πήραμε για την ερειπωμένη, σε πλήρη εγκατάλειψη, όψη του «διατηρητέου» σπιτιού όπου έμενε και πέθανε ο Κωστής Παλαμάς. Πολύτιμες στιγμές, άγνωστες έως τώρα, που τις «σκιτσάρησε» με λόγια και συγκίνηση αυτή τη φορά η Ελλη Σολομωνίδη, το μικρό κοριτσάκι της φωτογραφίας. Ελλη, σ' ευχαριστούμε που αυτές σου οι αναμνήσεις θα μπουν στον τόμο της «Καθημερινής», έντυπης και ηλεκτρονικής, όπως τα σκίτσα σου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-359786180962602714?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-82327011113042686412009-10-17T15:55:00.000+03:002009-10-17T16:01:08.410+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Stm_-QPo5XI/AAAAAAAAABM/e0I4aGbglx4/s1600-h/PERIANDROYOLD01.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 235px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Stm_-QPo5XI/AAAAAAAAABM/e0I4aGbglx4/s320/PERIANDROYOLD01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393553104986236274" border="0" /></a> <strong></strong><strong>Περιοχή</strong>: οδός Περιάνδρου 5 <strong>Έτος</strong>: 1920-1935 <strong>Περιγραφή</strong>: (σ.σ. η φώτο δίπλα είναι πολυυυ παλιά) Το διώροφο κτίριο της οδού Περιάνδρου 5, στην άκρη της Πλάκας, οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1920-1935. Χαρακτηρίζεται από μια σύνδεση παλαιοτέρων και νεοτέρων μορφών, με συνύπαρξη αναφορών στον κλασικισμό από τη μια (τραβηχτές δωρικές παραστάδες μεταξύ των ανοιγμάτων του ορόφου) και συμπαγών μπαλκονιών από οπλισμένο σκυρόδεμα από την άλλη (με νεωτερικά κιγκλιδώματα και χωρίς φουρούσια). Στο σπίτι αυτό εγκαταστάθηκε το 1935 ο ποιητής Κωστής Παλαμάς, μετά την έξωση από την προηγούμενη κατοικία του (στην οδό Ασκληπιού 3), στην οποία είχε διαμείνει για περισσότερα από σαράντα χρόνια. Η αναγκαστική αυτή μετακόμιση επέδρασε αρνητικά στον ψυχισμό του και στους επισκέπτες του δήλωνε ότι "στο καινούργιο του σπίτι αισθάνεται σαν ξένος". Εκεί άφησε και την τελευταία του πνοή, επί κατοχής, στις 27 Φεβρουαρίου 1943. Εγκαταλελειμένο σήμερα, παρουσιάζει σοβαρές φθορές. Πηγή: <a href="http://www.eie.gr/archaeologia/gr/arxeio_more.aspx?id=222">Εθνικό ίδρυμα ερευνών</a><span style="text-decoration: underline;"></span> <strong>Ενδεικτική Βιβλιογραφία</strong>: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Κωστής Παλαμάς 2003: 60 χρόνια από τον θάνατό του, Αθήνα 2003.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-8232701111304268641?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-62434028220375231452009-10-17T15:26:00.000+03:002009-10-17T15:54:42.671+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Stm-edtmPAI/AAAAAAAAABE/04TBVaZUkvE/s1600-h/spitipalama_front.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/Stm-edtmPAI/AAAAAAAAABE/04TBVaZUkvE/s320/spitipalama_front.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393551459334110210" border="0" /></a>ΑΝΝΑ ΦΙΛΙΝΗ ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τον κ. Υπουργό Πολιτισμού Ο Κωστής Παλαμάς (1859-1943) ένας από τους αξιολογότερους εκπροσώπους της νεοελληνικής λογοτεχνίας με σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη και ανανέωσή της, έζησε τα τελευταία οκτώ χρόνια της ζωής του στο κτίριο της οδού Περιάνδρου 5 στην Πλάκα. Σήμερα, μόνον η σκουριασμένη αναμνηστική πλάκα που υπάρχει μπροστά από το ερειπωμένο νεοκλασικό κτίριο της οδού Περιάνδρου 5 στην Πλάκα και γράφει «στο σπίτι αυτό πέθανε ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς, στις 27 Φεβρουαρίου 1943», θυμίζει ότι εκεί έζησε ο μεγάλος μας ποιητής. Η εικόνα αυτή της εγκατάλειψης και απειλής πλήρους κατάρρευσης δεν τιμά τη μνήμη του Κωστή Παλαμά που με το έργο του σφράγισε τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό. Σημειώνουμε ότι με την Υ.Α. ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/2136/35245/12-7-1999 (ΦΕΚ 1579/Β/6-8-1999) το εν λόγω κτίριο έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1469/1950, «διότι είναι συνδεδεμένο με τον κορυφαίο νεοέλληνα ποιητή, κριτικό, δημοσιογράφο και θεατρικό συγγραφέα του τέλους του 19ου αιώνα και των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα». Επιπλέον, η Εφορία Νεωτέρων Μνημείων Αττικής μετά από γνωμοδότηση του Τοπικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων Στερεάς Ελλάδας έχει εκδώσει την με αρ. πρωτ. 1272/29-4-2002 Απόφαση έγκρισης της μελέτης στερέωσης, αναμόρφωσης και ανάδειξης του κτιρίου. Επίσης, το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων με την με αρ. πρωτ. 22/7-10-2004 Πράξη του έχει γνωμοδοτήσει ομόφωνα υπέρ της μη άρσης του χαρακτηρισμού ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου λόγω της ιδιαίτερης ιστορικής του αξίας, καθώς είναι συνδεδεμένο με τον Κωστή Παλαμά. Παρά όμως τις ανωτέρω γνωμοδοτήσεις των αρμόδιων κρατικών φορέων, σύμφωνα με τις οποίες το κτίριο έχει κηρυχτεί διατηρητέο, εδώ και χρόνια οι διαδικασίες αναπαλαίωσής του αναστέλλονται λόγω γραφειοκρατίας. Κατόπιν τούτων, Ερωτάται ο κ. Υπουργός: 1. Ποιοι οι λόγοι για τους οποίους το σπίτι όπου έζησε o Κωστής Παλαμάς τα τελευταία χρόνια της ζωής του, παραμένει εδώ και χρόνια εγκαταλειμμένο; 2. Ποια μέτρα προτίθεται να λάβει η Διεύθυνση Αναστήλωσης Νεωτέρων Μνημείων για την αναπαλαίωση και ανάδειξη της οικίας του Κωστή Παλαμά επί της οδού Περιάνδρου 5 στην Πλάκα;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-6243402822037523145?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-49550606853284419382009-10-16T17:59:00.000+03:002009-10-16T18:00:40.039+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/StiKdv4Ms2I/AAAAAAAAAA8/PfIuxlHzbeU/s1600-h/palamas7.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 247px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_OQFZ6Dq2jmg/StiKdv4Ms2I/AAAAAAAAAA8/PfIuxlHzbeU/s320/palamas7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393212797449188194" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-4955060685328441938?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-19245589585000450122009-10-16T15:49:00.001+03:002009-10-16T15:49:47.165+03:00και ξαναδοκιμάζουμε λορεν ίψουμ και τα γνωστά που λέμε και γράφουμε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-1924558958500045012?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2680104418240021454.post-60889885057527227552009-10-16T15:47:00.000+03:002009-10-16T15:48:01.398+03:00Δοκιμάζουμε και πετυχαίνουμε<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2680104418240021454-6088988505752722755?l=oikos-palama.blogspot.com' alt='' /></div>Ομάδαhttp://www.blogger.com/profile/17327994573100863020noreply@blogger.com0